| អ្នករត់ម៉ូតូឌុប | ||
| ទ្រីនៗទ្រឺនៗលឿនដូចហោះ | ឆ្វែលឆ្វាត់ផ្លេកផ្លោះកាត់ទីក្រុង | |
| ឌុបអ្នកដំណើរមិនអែអង់ | ត្រេចត្រង់ត្រឹមត្រូវមិនប្រមាថ | ។ |
| ថ្ងៃខ្លះឌុបតាយាយមីងអ៊ | ថ្ងៃខ្លះក្រៀមក្រំរកស៊ីខាត | |
| អត់មានអ្នកជិះសល់តែកាត | មុខជូរដូចត្មាតដេកចាំព្រៃ | ។ |
| ថ្ងៃខ្លះមុខរីកដូចគ្រាប់ជីរ | បានឌុបនារីស្រស់ពេកក្រៃ | |
| ក្លិនក្លួនក្រអូបដូចចំប៉ី | រំភើបដួងចៃតែម្នាក់ឯង | ។ |
| រាល់ថ្ងៃដឹកឌុបអស់មនុស្សសត្វ | វត្ថុគ្រប់សព្វមានកញ្ច្រែង | |
| ឧស្សាហ៍ធ្វើការយ៉ាងរអែង | ប្រឹងប្រែងញើសហូរប្តូរជីវិត | ។ |
| បាយត្រឹមបាតឆ្នាំងអាំងត្រីងៀត | ហូបចុកត្បិតត្បៀតមានកំរិត | |
| សន្សំលុយកាក់ផ្ញើញាតិមិត្ត | ម៉ែឪក្រពិតឯស្រុកស្រែ | ។ |
| មួយថ្ងៃសន្សំខំតក់ៗ | រកស៊ីដង្ហក់មិនត្អូញត្អែ | |
| របរសុចរិតមិនលួចគេ | សូមព្រះយាងថែលុះភ្លឺស្វាង | ។ |
| ដោយ ៖ អ្នកស្រី កែវ ច័ន្ទបូរណ៍ | | |
Sunday, April 13, 2008
អ្នករត់ម៉ូតូឌុប
10:25 PM សរសេរដោយៈ Chhuongចំណាត់ក្រុម: ប្រភេទកំប្លែង
| អ្នករត់ម៉ូតូឌុប | ||
| ទ្រីនៗទ្រឺនៗលឿនដូចហោះ | ឆ្វែលឆ្វាត់ផ្លេកផ្លោះកាត់ទីក្រុង | |
| ឌុបអ្នកដំណើរមិនអែអង់ | ត្រេចត្រង់ត្រឹមត្រូវមិនប្រមាថ | ។ |
| ថ្ងៃខ្លះឌុបតាយាយមីងអ៊ | ថ្ងៃខ្លះក្រៀមក្រំរកស៊ីខាត | |
| អត់មានអ្នកជិះសល់តែកាត | មុខជូរដូចត្មាតដេកចាំព្រៃ | ។ |
| ថ្ងៃខ្លះមុខរីកដូចគ្រាប់ជីរ | បានឌុបនារីស្រស់ពេកក្រៃ | |
| ក្លិនក្លួនក្រអូបដូចចំប៉ី | រំភើបដួងចៃតែម្នាក់ឯង | ។ |
| រាល់ថ្ងៃដឹកឌុបអស់មនុស្សសត្វ | វត្ថុគ្រប់សព្វមានកញ្ច្រែង | |
| ឧស្សាហ៍ធ្វើការយ៉ាងរអែង | ប្រឹងប្រែងញើសហូរប្តូរជីវិត | ។ |
| បាយត្រឹមបាតឆ្នាំងអាំងត្រីងៀត | ហូបចុកត្បិតត្បៀតមានកំរិត | |
| សន្សំលុយកាក់ផ្ញើញាតិមិត្ត | ម៉ែឪក្រពិតឯស្រុកស្រែ | ។ |
| មួយថ្ងៃសន្សំខំតក់ៗ | រកស៊ីដង្ហក់មិនត្អូញត្អែ | |
| របរសុចរិតមិនលួចគេ | សូមព្រះយាងថែលុះភ្លឺស្វាង | ។ |
| ដោយ ៖ អ្នកស្រី កែវ ច័ន្ទបូរណ៍ | | |
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


1 មតិយោបល់:
ពិតជាពិបាកមែន អ្នករត់ម៉ូតូឌុប
Post a Comment